Golden Retrievery i problemy ze stawami

przez | 24 kwietnia, 2022

Golden Retrievery nie są odporne na problemy ze stawami. Istnieją jednak pewne problemy zdrowotne, na które są one bardziej podatne niż inne. Należą do nich dysplazja stawów biodrowych, choroba Von Willebranda i dysplazja łokci. Na szczęście jest kilka rzeczy, które możesz zrobić, aby chronić swojego ukochanego Goldena.

Choroba zwyrodnieniowa stawów

Choroba zwyrodnieniowa stawów u psów to powszechny problem, który powoduje zwyrodnienie stawów. Regularne wizyty u lekarza weterynarii są niezbędne, aby poradzić sobie z tym schorzeniem. Pomogą Ci one również upewnić się, że Twój pies ma zdrową wagę i prowadzi aktywny tryb życia. Lekarz weterynarii będzie również w stanie wykryć wczesne objawy choroby zwyrodnieniowej stawów.

Choroba zwyrodnieniowa stawów może dotknąć każdy staw. Lekarz weterynarii może zdiagnozować tę chorobę badając psa i szukając oznak sztywności i utraty zakresu ruchu. Może on również wykonać badanie palpacyjne w celu wykrycia bólu w dotkniętych stawach. Jeśli lekarz weterynarii znajdzie dowody na zapalenie kości i stawów, może zalecić dalszą diagnostykę.

Leczenie choroby zwyrodnieniowej stawów u psów może obejmować leki przeciwzapalne i ćwiczenia terapeutyczne. Zabiegi chirurgiczne mogą być również konieczne, aby zastąpić stawy dotknięte zapaleniem stawów. Twój lekarz weterynarii może zalecić najlepszy przebieg leczenia dla Twojego psa. Twój lekarz weterynarii zaleci również odpowiedni rodzaj i intensywność ćwiczeń.

Chorobę zwyrodnieniową stawów można leczyć poprzez zmianę diety psa i zwiększenie jego aktywności fizycznej. Oprócz zmiany diety psa, można również spróbować dodać do diety kwasy tłuszczowe omega-3 i zwiększyć aktywność fizyczną psa. Aby zmniejszyć ból spowodowany chorobą zwyrodnieniową stawów, możesz również spróbować zmodyfikować styl życia swojego Goldena. Oprócz zdrowej diety, dodaj do niej więcej warzyw, takich jak brokuły i zielona fasola.

Twój lekarz weterynarii może zalecić operację, aby pomóc Twojemu psu uporać się z tym bolesnym schorzeniem. Możesz również rozważyć ostektomię głowy kości udowej, która usuwa głowę kości udowej. Zabieg ten tworzy fałszywy staw w okolicy biodra i stabilizuje go za pomocą otaczającej tkanki mięśniowej. Zabieg ten jest zalecany dla psów, które nie mają nadwagi i są wysportowane.

Dysplazja stawów biodrowych

Diagnozowanie dysplazji stawów biodrowych u psów odbywa się zazwyczaj za pomocą zdjęcia rentgenowskiego lub radiograficznego. Może to pomóc w określeniu stopnia nasilenia problemu i najbardziej odpowiedniego przebiegu leczenia. Operacja, znana również jako DPO lub TPO, może być wykonana w celu poprawy funkcji biodra. Operacja polega na przecięciu kości miednicy i obracaniu jej segmentów w celu skorygowania stawu biodrowego.

Fizykoterapia może pomóc zmniejszyć nacisk na staw biodrowy. Można to zrobić w centrum rehabilitacji psów lub w domu. Ważne jest, aby pamiętać, że każdy golden retriever będzie reagować inaczej na fizykoterapię. Wyszkolony terapeuta psów może wykonać terapię prawidłowo, aby zapobiec uszkodzeniu stawów biodrowych psa.

Dysplazja stawów biodrowych jest częstą chorobą genetyczną, która dotyka psy dużych ras. Choroba ta wpływa na chrząstkę i kość stawu biodrowego, powodując jego rozluźnienie i bolesność z czasem. Może również prowadzić do zapalenia stawów i ograniczonej mobilności. Chociaż choroba może prowadzić do bólu i dyskomfortu przez całe życie, wczesna diagnoza i leczenie mogą zapobiec poważniejszym problemom.

Dysplazja stawów biodrowych jest spowodowana kombinacją czynników genetycznych i środowiskowych. Uważa się, że w rozwój bioder zaangażowanych jest kilka genów, ale żaden pojedynczy gen nie jest odpowiedzialny za to schorzenie. Kilka czynników środowiskowych również odgrywa znaczącą rolę. Ta choroba genetyczna może rozwijać się u szczeniąt i dorosłych i może prowadzić do silnego bólu i kulawizny.

Golden Retrievery są podatne na dysplazję stawów biodrowych, która powoduje bolesne poruszanie się i może prowadzić do częściowego zwichnięcia. Jednak nie wszystkie goldeny rozwijają to schorzenie.

Choroba von Willebranda

Chociaż nie jest znane lekarstwo na chorobę von Willebranda, lekarze weterynarii mogą stosować produkty krwiopochodne i transfuzje osocza w celu leczenia objawów. Mogą również stosować syntetyczny hormon zwany octanem desmopresyny w celu leczenia nadmiernego krwawienia. Jeśli u psa zdiagnozowano chorobę von Willebranda, należy poinformować o tym lekarza weterynarii przed wykonaniem operacji lub innych zabiegów.

Choroba ta jest dziedziczna. Na zaburzenie podatne są zarówno samce jak i samice. Choroba jest spowodowana niskim poziomem genu zwanego czynnikiem VIII. Gen ten jest zaangażowany w hemofilię. Chociaż jest to zazwyczaj łagodna forma choroby, może się ona rozwinąć, nawet jeśli pies nie ma genu, który ją wywołuje.

Chociaż schorzenie może powodować krwawienie, w wielu przypadkach nie jest ono na tyle poważne, aby wymagało operacji. Większość psów z chorobą von Willebranda nie będzie wykazywać żadnych oczywistych objawów aż do rutynowej kontroli weterynaryjnej. Niektóre psy nie doświadczą żadnego krwawienia przez lata. Weterynarz może również nie podejrzewać choroby, dopóki pies nie dozna urazu.

Oprócz badania fizycznego, lekarz weterynarii przeprowadzi szczegółowy wywiad. Badania krwi mogą również ujawnić nieprawidłową liczbę płytek krwi. Twój lekarz weterynarii sprawdzi również poziom elektrolitów i badanie moczu. Jeśli Twój pies rzeczywiście ma tę chorobę, lekarz weterynarii może zalecić leczenie.

Choroba Von Willebranda jest częstym problemem u psów i ludzi. Przez lata może przebiegać bezobjawowo, ale Twój Golden powinien być uważnie monitorowany, jeśli zauważysz jakiekolwiek objawy. Nieleczona choroba może prowadzić do śmierci. Nawet niewielki uraz może spowodować nadmierne krwawienie, które może uszkodzić narządy wewnętrzne.

Dysplazja łokciowa

Dysplazja łokciowa dotyczy stawu łokciowego, który składa się z trzech kości. Kiedy ten staw jest nieprawidłowy, może to prowadzić do złamań w obrębie stawu, a także do choroby zwyrodnieniowej stawów. Może być konieczne leczenie tych urazów oprócz choroby. W tym artykule omówione zostaną objawy i możliwości leczenia dysplazji łokcia.

Radiogramy stawów łokciowych mogą być pomocne w wykryciu choroby. Należy jednak pamiętać, że niektóre zmiany w stawie są tak subtelne, że mogą nie być od razu widoczne. Rodzaj radiogramu i pozycja łokcia są ważnymi czynnikami w wykrywaniu choroby.

Wyniki te są jednak obarczone tendencyjnością. Badanie obejmowało małą wielkość próby i było retrospektywne, co utrudnia kontrolę czynników środowiskowych i czynników związanych z akwizycją obrazu. Wielkość próbki oznacza również, że dane mogły być stronnicze w badaniu. Ponadto, badanie nie patrzyło na różne podtypy dysplazji łokciowej.

Dysplazja łokciowa u psów może powodować sztywność przednich kończyn, co powoduje, że pies kuleje. Sztywność zwykle pogarsza się przy wysiłku fizycznym i nie poprawia się przy odpoczynku. Pies, który ma nadwagę lub jest starszy, jest narażony na rozwój tej choroby. Choroba ta może prowadzić do zapalenia stawów i ograniczenia zakresu ruchu, co może wymagać wymiany stawów.

Badania wykazały, że dysplazja łokciowa może być zmniejszona poprzez badania przesiewowe rodziców i bardziej staranny dobór par hodowlanych. Chociaż metoda ta nie daje 100% gwarancji, że szczenięta będą wolne od choroby, okazała się skutecznym sposobem na zminimalizowanie ryzyka rozwoju tej choroby.

Napady reaktywne, wtórne i pierwotne u Golden Retrieverów

Napady reaktywne, wtórne i pierwotne u Golden Retrievera mogą wystąpić z różnych powodów. Te rodzaje napadów mogą wystąpić u psów z różnymi schorzeniami, a także mogą być spowodowane czynnikami genetycznymi. Oprócz czynników genetycznych, w rozwoju ES ważne są również inne czynniki. Czynniki te obejmują podatność genetyczną, możliwości leczenia i częstotliwość napadów.

Kiedy pies doświadcza napadów, może wykazywać zmienione zachowanie przed rozpoczęciem napadów. To zmienione zachowanie nie zawsze jest rozpoznawalne i może obejmować od łagodnej zmiany świadomości umysłowej do całkowitej utraty funkcji ciała. W niektórych przypadkach, napady mogą trwać kilka minut. W pełnych napadach, mięśnie psa kurczą się spastycznie i mogą nawet spowodować przewrócenie się psa. Może on również wymiotować i wypróżniać się, a także wykazywać pewne drżenie lub nadmierne pragnienie.

Kiedy pies ma drgawki, organizm psa reaguje wykonując automatyczną reakcję na bodziec zewnętrzny. Jeśli napad trwa dłużej niż pięć minut, nazywany jest stanem padaczkowym, a interwencja weterynaryjna jest niezbędna. Lekarz weterynarii może podać dożylnie valium lub długo działający lek przeciwdrgawkowy w celu leczenia objawów i zapobiegania dalszym napadom.

Stan ten nie jest natychmiastowo śmiertelny, ale może prowadzić do ślepoty, jeśli pozostanie nieleczony. Inne objawy to mrużenie oczu, łzawienie i zaczerwienienie białek oczu. Oczy mogą również wyglądać na powiększone lub wybrzuszone w zaawansowanych przypadkach. Lekarz weterynarii będzie w stanie zdiagnozować ten stan wcześnie, a leczenie może obejmować leki lub suplementy diety.

Ryzyko wystąpienia ES u Golden Retrieverów jest wysokie i istnieje związek między tymi schorzeniami. Psy z ES są znacznie młodsze niż te z innymi rodzajami padaczki. Zakres wieku psów dotkniętych tym schorzeniem waha się od jednego roku do ponad pięciu lat.

Podobne tematy

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *